 |
Pierwsza klasa to początek szkoły, to początek przechodzenia w nowy, jakże inny i ciekawy świat. Każde jednak przejście powinno się odbywać stopniowo i łagodnie, zwłaszcza w okresie, kiedy dzieci zanurzone są w na poły jeszcze baśniowym świecie. W nowy świat, jaki reprezentuje rzeczywistość szkolna, zaczynają więc wkraczać spokojnie i harmonijnie.
Początek każdej pierwszej lekcji poświęcony jest ćwiczeniom rytmicznym, śpiewaniu, recytacji i grze na flecie. Po takim artystycznym wstępie zupełnie inaczej można zabrać się za naukę.
 Na lekcjach języka polskiego bez stresu i zbytniego pośpiechu dzieci poznają litery, powoli uczą się je zapisywać i czytać. Każdej literze towarzyszy rysunek i barwna opowieść nauczyciela, skąd się wzięła. W ten sposób ożywia się abstrakcyjny zazwyczaj sposób wprowadzania liter. Mamy tu "łagodne przejście" od obrazowej czynności rysowania do umiejętności pisania a następnie do nauki czytania własnoręcznie zapisanych tekstów.
Naukę pisania poprzedzają lekcje tzw. rysowania form, które z jednej strony przygotowują do nauki pisania, z drugiej strony otwierają młodego człowieka na bogactwo i różnorodność form i kształtów otaczającego go świata, budzą w nim artystyczny zmysł formy. Zanim jednak znajdą się one na papierze, dzieci wykonują je najpierw w ruchu.
Wprowadzanie dziecka w czarodziejski świat liczb wiedzie również przez ruch a także przez rytm. Nauka nie może się bowiem ograniczać tylko do intelektu; jeżeli dzieci rytmicznie klaszczą, skaczą, tupią, głośno recytują, to uczą się wtedy całym ciałem, nie tylko głową. Takie podejście wychodzi naprzeciw naturalnej tendencji dziecka w tym wieku do ruchu i aktywności, opanowanie w ten sposób tabliczki mnożenia nie sprawia trudności. Nauczyciel stara się po prostu ten fakt wykorzystać. Stara się też zwrócić uwagę dzieci na jakościowy aspekt liczb i odkryć z wraz nimi, gdzie w otaczającym świecie liczby "się skrywają" (czego w świecie jest dwa, trzy, cztery itd.). W klasie I dzieci poznają 4 podstawowe działania.
Koordynację, koncentrację i cierpliwość uczniowie ćwiczą robiąc na drutach (np. pokrowiec na własny flety) i szyjąc. Poza tym dzieci dużo malują (technika "mokre na mokrym"), rysują, recytują, śpiewają i uczą się (bardzo szybko) gry na fletach. Wychowanie przez sztukę ma ogromne znaczenie dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka, sztuka bowiem angażuje całego człowieka - zarówno uczucie, myślenie jak i wolę.
Od I klasy dzieci uczą się również dwóch języków obcych.
Ponieważ I klasa jest okresem (łagodnego) przejścia od "baśniowej" rzeczywistości przed-szkolnej do nowej rzeczywistości szkolnej i ów baśniowy nastrój mocno jeszcze w duszy dziecka pobrzmiewa, wszystko to, co robi nauczyciel w klasie musi uwzględniać ten stan rzeczy. Codziennie pod koniec pierwszej (głównej) lekcji nauczyciel opowiada (nie czyta!) dzieciom baśń, ale taką, która w adekwatnych obrazach ukazuje wielkie prawdy o życiu, świecie i człowieku.
| 
